vrijdag 4 maart 2016

~ Gekwetst verleden


"De bevestiging dat God er altijd is en je vasthoud door alle ellende heen wordt werkelijkheid, wanneer je op een dag terug kijkt en beseft dat je nooit zover had kunnen komen als Hij je niet had vastgehouden!" - Tineke

Mededogen voor het gekwetste kind in jezelf - een gedicht

Lieve kleine ik…
Net zoals een jonge moeder haar pasgeborene tegen zich aandrukt, zo houd ik jou altijd heel dicht bij me. Beschermend, verborgen in mijn armen.
Als een lied, stop ik je in mijn hoofd en neem je overal mee, wiegend op het geluid van de wind.
Dicht bij mijn hart houd ik je vast en kan je niet laten gaan.
Bang als ik ben om je kwijt te raken,
houd ik je stevig vastgeklemd aan mijn gekwetst verleden.

Maar lieve kleine ik, mijn toekomst is niet wat het zou moeten zijn.
Als ik je vast blijf houden, verlies ik het uitzicht over mijn leven.
Mijn lieve kleine ik, neem maar afscheid van de tijd waar in je niets meer kan geven, 
dan wat toch al is geweest.
Ga maar terug naar die tijd; het zijn dat voorbij is.
En als je gaat, huil maar niet, wij zullen blijven hetzelfde kind.
Zonder samen te zijn, zijn we nog altijd één.
Mij overgevend aan het heden, kan ik zijn wie ik ben; een geliefd kind, omarmt door de Schepper van het leven. Kostbaar en waardevol in mijn eigen tijd.
- Tineke


`Maar Jezus zeide: Laat de kinderen geworden en verhindert ze niet tot Mij te komen, want voor zodanigen is het Koninkrijk der hemelen.` ~Matteüs 19:14

Geloof

Als je geloofd wat er in de Bijbel staat en je de woorden van de Here Jezus leest waarin Hij de kinderen bij zich roept, kan je over deze woorden best verdrietig worden. Want zo heeft het voor jou misschien helemaal niet gevoeld. Je kunt je afvragen: Waar was God toen ik het als kind zo moeilijk had? Was Hij mijn Helper in mijn onmacht, een troostvol lied in de donkerste nachten? Ik ben zo bang geweest. Maar God? Nee, die heb ik niet ervaren…

Zomaar een paar gedachten die door je heen kunnen gaan als je je richt op je diep gekwetste kinderhart. 

‘Heer…’ fluisterde ook ik. ‘Waar was U, toen ik U zo nodig had?’

En het is niet onwaarschijnlijk als er velen met soortgelijke gedachten en gevoelens worstelen…

En ik weet dat God zal antwoorden:

‘Mijn lieve kind. Ik was bij je…’ Niet verontschuldigend, maar troostend en bevestigend. En Hij gaat verder: ‘Ik bén bij je... ’

"...als het geliefde kind, omarmt door de Schepper van het leven."




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...